Wbiegł do lasu i po kilku minutach wrócił już w ubraniu. Wsiadł do samochodu ale stał się milczący. Jego mina mówiła wszystko. Jedno słowo mogło tylko wyrazić co myślał.
- Nawaliłem. Wybaczcie. Teraz postaram się mieć swoje nerwy na wodzy. - jego tembr głosu się lekko zmienił a oczy dalej wyrażały skruchę.

Westchnałem głęboko.
- Nieprzeżywaj. -mruknałem odpalając silnik na powrót.
- Bella i Eddie itak się dowiedzą i będe musial wysłuchiwać kazania jak to naraziłem Renesmee na niebezpieczeństo.
Westchąnałem ponownie. Cierpliwosć też może sie kiedyś skończyć.
- Za kilka minut będziemy na miejscu. -powiedziałem zmieniajac temat.
***

Wszystko działo się szybko; praktycznie nie nadążałam za tym co się dzieje. W pierwszej chwili samochodem dość mocno szarpnęło, gdy Jake wymijał jakiegoś idiotę który niemal władował mu się autem pod koła. Gdy tylko otrząsnęłam się po tym pojawił się nowy problem - Daimon. Niemalże stracił nad sobą kontrolę... z mojej winy..
Nie wysiadłam z auta, chwilowo zostałam sama. Bałam się, że przez moją obecność kolega Jacoba nie zdoła się opanować. Czekałam więc i z ulgą przyjęłam to, że chłopaki wrócili do auta.
- Nic się nie stało - zapewniłam Daimona.
- Jestem pół-wampirem, to normalne, że mogę tak na ciebie działać - zapewniłam go rozluźniona. Uśmiechnęłam się lekko by udowodnić, że nie mam żalu.
Słysząc słowa Jacoba, przeniosłam na niego wzrok.
- Nie myśl o tym przy moim ojcu, a nikt się nie dowie. Ja nie za bardzo mam ochotę to rozpamiętywać, więc najlepiej zrób tak samo. Zwłaszcza, że on nadal ma pretensję o to co się stało...
Miałam na myśli sytuację sprzed kilku miesięcy. Wszystko się ułożyło, ale ślad po tym pozostał. Nikt o tym nie wspominał - temat tabu - ale dobrze wiedziałam, że mój tata nigdy do końca nie wybaczy Jake'owi.

***
( Gdzie my kurna jechaliśmy ??? A WIEM! )

***
Reszte podróży spedziliśmy słuchając dość mużącej audycji radiowej. Na szczęście Daimon był spokojny. Chiałem się trochę z niego pośmiać. Tyle lat po pierwszej przemianie a niep otrafi nad sobą zapanować.
Po kilku minutach byliśmy już u celu swojej podróży.
- Staruszek chyba tu trochę na nas poczeka. - powiedziałem jakby był to rozkaz Alfy.
Otworzyłem drzwi przed Ness. (...)

// Centrum Handlowe w Seatlle //